تاریخ اجرا: جمعه 31/2/1389

سرپرست برنامه: آقای حبيب نجفي پور

نفرات شرکت کننده: خانم ها: مهسا مطيعي آقایان: محمد نادريان، بهرام ارم، امير حسين ناظمي

هزینه برنامه: هزينه اي در بر نداشت

راه ها و امکانات دستیابی به منطقه: لواسان-روستای افجه

موقعیت جغرافیایی: این قله با ارتفاع ۳۸۵۰ متر در منطقه لواسانات استان تهران ، یکی از قله های رشته کوه البرز است که در بخش مرکزی آن واقع شده است.

برای صعود به این قله باید از قسمت شمال شرقی شهر تهران به سمت جاده لواسانات رفت و پس از رسیدن به لواسان، جاده آسفالت را به سمت شرق ادامه داد. پس از طی هفت کیلومتر مسیر پرفراز و نشیب به روستای افجه می رسید.

«افجه» که در شمال شرق منطقه لواسانات واقع شده از سرسبزی خاصی در فصول گرم سال برخوردار است. برای عبور از این روستا باید کوچه باغ های زیادی را پشت سر نهاد. عبور از روستای افجه به سمت شمال و شرق کوهنوردان را به یک جاده کوهستانی خاکی می رساند که مسیر نسبتاً ساده و کم شیبی برای رسیدن به «دشت هویج» است.

این دشت که به شکل مربع و کاملاً مسطح است در انتهای جاده خاکی مذکور واقع شده و از مراتع معروف شمال تهران به شمار می رود.
دشت هویج مبدا صعود به قلل گوناگون در منطقه لواسانات است. از آن جمله می توان به قله «ساکا» با ارتفاع ۳۳۷۵ متر، قله «ریزان» به ارتفاع ۳۶۵۰ متر و قله «پرسون» به ارتفاع ۳۲۰۰ متر اشاره کرد.

برای صعود به قله «آتش کوه» از مسیر جنوب شرقی لازم است که کمی قبل از پایان جاده خاکی منتهی به دشت هویج به سمت غرب (چپ) رفت. مسیر غربی کوهنوردان را به یالی هدایت می کند که صعود آن، نمای زیبایی از قله را پیش رو نمایان می کند، وقتی جاده خاکی را به سمت غرب طی کردیم با عبور از کنار دیوارهای یک باغ ، کلبه ای از خشت و گل در شمال، مشخص می شود که رسیدن به آن از طریق مسیر مالرو میسر می شود.

اگرچه حرکت از کنار این کلبه به سمت شمال ادامه خواهد یافت اما نباید فراموش کرد که قله «آتش کوه» در سمت شمال غربی آن کلبه است. پس از ۳۰ دقیقه جلو رفتن(به سمت شمال) ، مسیر ، شما را به سمت چپ ( یال غربی منتهی به قله) راهنمایی می کند . مسیر صعود از این قسمت به صورتی است که شیب ها، کمی تند و گاه سنگی می شود. عبور از این مسیر حدود دو ساعت زمان می برد و تمام طول مسیر، قله دماوند در پشت سر قرار دارد که تقریباً یکی از زیباترین مناظر دماوند در این مسیر دیده می شود. پس از عبور از این مسیر برفراز گردنه ای قرار می گیریم که به سمت غرب ادامه می یابد.عبور از این گردنه، روی خط الراس (مسیری که بین دو قله قرار دارد) اگرچه زمان زیادی را می گیرد، اما به هیچ وجه دشواری قسمت های قبلی مسیر را ندارد و شیب آن ملایم است.از این قسمت مسیر تا رسیدن به قله آتش کوه که در سمت شمال خط الراس و گردنه قرار گرفته، به طور کامل می توان قله را دید . البته نباید فراموش کرد که وقتی مسیر گردنه را به سمت غرب ادامه می دهیم، قله آتش کوه در سمت شمال (راست) قرار دارد و قله ساکا که قله ای کوتاه تر است در سمت جنوب (چپ) واقع شده. بنابراین وقتی بر بلندای قله ای خاکی و فرعی (که نام خاصی هم ندارد) قرار گرفتید به سمت شمال حرکت کنید و با پایین رفتن از شیب قله، مسیر را تا رسیدن به قله آتش کوه ادامه دهید. این بخش از مسیر شیب تندی دارد و بخش هایی از آن سنگی است که باید با احتیاط بیش تری نسبت به صعود آن اقدام کرد.

آتشکوه جزو قللی است که مسیر عادی صعود و فرود آن می تواند متفاوت باشد اما اصولاً بهتر است در فصل صعودهاي زمستاني برای ایمنی بیش تر،همان مسیر صعود را برای بازگشت انتخاب کرد.این مساله در فصل زمستان که مسیر بهمن گیر و پربرف است،از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

برای صعود به این قله تقریباً بعد از کلبه ای که از آن سخن رفت، دیگر در طول مسیر آب آشامیدنی وجود ندارد، پس لازم است به میزان کافی آب و مواد غذایی به همراه داشت و فراموش نکرد که به هنگام بازگشت در بخش هایی از مسیر که سنگی است،احتمال لغزش و افتادن وجود دارد.همچنین سنگ های این بخش از مسیر ریزشی و سست هستند پس باید مراقب بود که این مساله حادثه آفرین نشود.ضمن این که در فصل های سرد در اختیار داشتن اطلاعات هواشناسی و پوشاک و غذای اضافه از ضروریاتی است که بی توجهی به این امر می تواند حادثه آفرین باشد.

بررسی توپوگرافی: نمای قله بسیار زیباست و از سمت شرق آن قله دماوند و دشت لار و سد آن جلوه می کند و از سمت جنوب قله ساکا، دریاچه لتیان و روستای افجه و لواسان دیده می شود. از سمت شمال قلل مهرچال و پیرزن کلوم جلوه ویژه ای دارد. از سمت غرب هم قلل شمالی شهر تهران و دشت های مجاور منطقه لواسانات دیده می شود.

گزارش برنامه ( نام گزارش نویس: آقای امير حسين ناظمي )

زمان و مکان حرکت: ساعت 45/4 صبح روز جمعه 31/2/1389سه راه تهرانپارس

ساعت 45/4 صبح قرار بود که پس از چند دقیقه از سه راه تهرانپارس حرکت کنيم، ساعت حدود 30/6 بود كه به افجه واقع در لواسان رسیدیم، بعد از پارك خودرو و روشن نمودن GPS حرکت را با سرقدمی آقای نجفي پورآغاز و با سرعت نسبتاً ملايمي شروع به حركت نموديم، بعد از حدود 45 دقيقه به دشت هویج رسیدیم، برای صبحانه در كنار كلبه توقف کردیم و ساعت 30/8 حرکت را با سرعت نسبتاً تندي آغاز نموديم، از کنار آبشار رد شدیم و به بالای یال رسیدیم كه حدودا 1 ساعت به طول انجاميد در طول مسير براي اينكه انر‍ژي بيشتري براي ادامه راه داشته باشيم در همان مسير شني و ريزشي سرعتمان را بيشتر كرديم تا به بالاي گرده رسيديم و در مسير گردنه ادامه حركت داديم، قبل از گردنه قله ساكا را ميديديم، ساعت 30/9 بود كه به بلنداي گردنه ريزان رسيديم، باد با سرعت تقريبا شديدي شروع به وزيدن نمود، سمت چپ به قله آتش كوه و سمت راست به قله ريزان ميرفت، باد آنقدر شديد شد كه در پشت سنگي بزرگ چند لحظه اي استراحت کردیم، به برف رسیده بودیم، در طول مسير به سمت قله مرتباً به نوبت برف کوبی انجام دادیم.

تا ساعت 30/10 به برف كوبي ادامه داديم و به نزدیکی قله رسیدیم، مسير همراه با برف در بعضي جاها با برف شل و تيغه هاي سنگي همراه بود كه بعضا دست به سنگ هم مي شديم، دقيقا راس ساعت 11 به بام 3850 متري قله رسيديم و لذت صعود ما را دربر گرفت چند دقيقه روي قله نشستيم و چاي نوشيديم، لحظاتي بعد آقاي نادريان كه از سمت چپ گردنه مشرف به قله ساكا حركت كرده بود نيز به ما رسيد و شادي ما را چند برابر نمود، بعد با هم از مسيري كه آقاي نادريان صعود نموده بود فرود آمديم و در راه برگشت آقاي ارم را ديديم، بازهم خوشحالي ما در بر گرفت، بعد از سپري نمودن مسير سنگي و تيغه اي به يك جاي تقريبا مسطح رسيديم به پيشنهاد آقاي نادريان در يك سنگ چين كوچكي لحظاتي نشستيم و استراحت نموديم، بعد از دقايقي مجددا به فرود ادامه داديم و در راستاي رود خانه و از پايين دشت هويج و با چند بار قطع كردن مسير جاري رودخانه به خودرو رسيديم و در كنار ماشين ناهار مختصري خورديم، به يكديگر خسته نباشيد گفتيم و به سمت تهران بازگشتيم و در دلهايمان آرزو كرديم باز هم براي هم همنورد باشم.

و كوه را درياب، چون بهترين آموزگاز زندگي است در كشاكش صعود. 

 عکس از: حبیب نجفی پور